بحران اقتصادي كنوني يكي ديگر از دوره‌هاي شناخته‌شده عادي نيست. ركود اقتصادي كنوني با تركيبي از شرايط حساس، فوریت و عدم‌قطعیت، پس از برطرف‌شدن بحران نيز تا مدتي ادامه خواهد يافت. بحران جاري (كه بر اثر اقدامات تعديلي خبرگان اقتصادي به‌وجود آمده) خيال ماندگاري و حتا دایمي‌شدن دارد. اين بحران دسته‌اي از چالش‌هاي بيرحمانه را به‌همراه خواهد داشت كه پيش از اين كسي تصورشان را هم نكرده بود.

كساني ‌كه در هر سطحي از قدرت و اختيار هستند (رهبران و مديران سازمان‌ها) براي رويارويي با اين بحران ديرپا، به‌جاي چمباتمه‌زدن و تكيه بر دانسته‌هاي پيشين، بايد به اقدام‌هايي رو آورند كه نويسندگان اين مقاله «رهبري سازگار» عنوان داده‌اند. درست است ‌كه آن‌ها بايد عوامل زيربنايي بحران را برطرف کنند، ولي هم‌زمان بايستي به دگرگوني‌هايي تن دهند كه سازمان را به بزرگراه شكوفايي پس از بحران رهنمون شود.

رهبري سازگار را بايد از گونه هنرهاي استوار بر تجربه و بديهه‌پردازي به‌حساب آورد كه نيازمند اقدام‌هاي نو و بي‌سابقه است. نمونه‌اش كاري است‌كه جولي گيلبرت در شركت بِست‌باي انجام داد و با فایق‌آمدن بر مقاومت‌هاي درون‌سازماني، استراتژي شركت را هم‌خوان با نياز بانوان مشتري تغيير داد. رهبري سازگار اقداماتش را به‌منظور رويارويي با چالش‌هاي امروز و فراهم ساختن زمينه شكوفايي و رشد فردا طرح و اجرا مي‌کند. اين‌گونه رهبران به استقبال بي‌ثباتي و برهم‌خوردن توازن سنتي مي‌روند و شرايط توفاني پيش‌آمده را به چشم يك فرصت در راه افزايش ظرفيت‌هاي تازه در مناطق حساس سازمان نگريسته و از آن بهره مي‌گيرند. این همان كاري‌ است كه پل لِوي در بازسازي و نجات مركز پزشكي ديكونِس انجام داد. دست‌آخر نيز، رهبري سازگار به سياستي رو مي‌آورد كه اگون زِندِردر شركت پژوهش مديريت نيروي انساني خودش به‌كار بست و به كشف و احياي مهارت‌هاي رهبري موجود در لايه‌هاي زيرين و پنهان سازمان دست زد. او با تشخيص و تقويت ارتباطات ميان افراد، همگي را در فرايند مشكل‌گشايي شريك کرد.

منبع:مجله گزیده مدیریت

خلاصه مقاله:

مديران پس از گذراندن يك سال تمام در حالت بحران، در انتظار آينده هستند. هنگامي كه بار دیگر به تفكر راهبردي مي‌پردازند، به ارزيابي مستمر عرصه اقتصادي در حال تغيير نياز خواهند داشت و مي‌توانند اين كار را به‌گونه‌اي موثر، با استمرار پایش دقیق نيروهاي زيربنايي انجام دهند كه در اين مقاله آورده شده‌اند.

نويسندگان مقاله از شرکت مشاوره مکینزی و شرکا، خط‌سير كنوني ده روند بسیار مهم را مورد بحث قرار مي‌دهند: برداشت بی‌رویه منابع طبيعي، دلسردی در جهاني‌سازي، فقدان اعتماد در كسب‌وكار، نقش رو به رشد دولت، سرمايه‌گذاري در ابزارهای مقداری تصميم‌گيري، تغيير الگوهاي مصرف جهاني، پیشرفت اقتصادي آسيا، آشفتگی ساختار صنعت، نوآوري در فناوری و ناپايداري قيمت.

رفتار راهبردي شركت‌ها بايد پیوندی نزدیک با اين خط‌سيرها داشته باشد. براي مثال، مديران با توجه به ناكامي‌هاي اخير در آن‌چه روندی توقف‌ناپذیر (جهاني‌سازي) به‌نظر مي‌رسد، بايد مدل‌هاي كسب‌وكار خود را تحت سناريوهاي مختلف آینده، دوباره ارزيابي کنند. آيا در دنياي حمايت بيش‌تر از محصولات داخلي نيز به اندازه دنياي حركت آزاد و بدون تبعیض كالا، سرمايه و نخبگان موفق خواهند بود؟ آيا مکان‌هاي خاص توليد مزیت خود را از دست می‌دهند، واحدهاي كسب‌وكاری خاص در خارج ارزش خود را از دست مي‌دهند يا فعاليت‌هاي ‌اصلي خاص، با دشواري بيش‌تري انجام مي‌شوند؟ هم‌زمان چون آمریکا دیگر موتور مصرف جهاني نمی‌ماند، شرکت‌ها بايد به‌طور فزاینده‌ای چشم به چين و هندوستان بدوزند كه در آن‌ها مصرف، رشد سريع‌تري دارد. در بازارهاي بالغ، بايد دوباره محصولات خود را بر بخش شیرین باقي‌مانده تقاضا (مصرف‌كنندگان بالاي پنجاه سال) متمركز سازند.

منبع: مجله گزیده مدیریت